از قول «قطبالدّين راوندي» در كتاب خود موسوم به «خرائج و جرائح» نقل كرده است: روزي پيامبر اسلام (ص) در محلّي نشسته بود و اطراف آن بزرگوار، امام علي، حضرت فاطمه، حسن و حسين (عليهاالسلام) گرد آمده بودند.
در اين هنگام، رسول خدا (ص) به ايشان خطاب كرد و فرمود: در آن هنگامي كه هر يك از شما از يكديگر جدا و پراكنده شود و قبر هريك در گوشهاي از زمين قرار گيرد، چه حالي خواهيد داشت؟
حسين (ع) لب به سخن گشود و اظهار داشت: يا رسولاللّه! آيا به مرگ طبيعي ميميريم يا آن كه كشته خواهيم شد؟
حضرت رسول (ص) در پاسخ فرمود: پسرم! همانا شما مظلومانه كشته خواهيد شد.
و سپس افزود: و تكهتكههاي بدن شما در روي زمين پراكنده خواهند شد.
حسين (ع) سئوال كرد: يا رسولاللّه! چه كسي ما را خواهد كشت؟
حضرت رسول (ص) در پاسخ فرمود: شرورترين افراد، شما را به قتل ميرسانند.
حسين (ع) همچنين سئوال كرد: آيا كسي به زيارت قبور ما خواهد آمد؟
رسول خدا (ص) فرمود: آري، عدّهاي از ـ مردان و زنان ـ امّت براي زيارت شما بر سر قبور شما ميآيند و با آمدنشان بر مزار شما، مرا خوشحال ميكنند و چون قيامت برپا شود، من در صحراي محشر حاضر خواهم شد و كساني را كه به زيارت قبور شما آمده باشند، شفاعت ميكنم و از شدايد و سختيهاي قيامت نجاتشان خواهم داد.
